Η θαυμαστή φανέρωση της Παναγίας στη νεολαία μας

​Γράφει ο Πέτρος Ι. Νικολού, μαχόμενος Δικηγόρος Αθηνών

Με την χάριν του Θεού αφίχθημεν και φέτος 2026 στο Πάσχα του θέρους της Εκκλησίας, την μεγάλη θεομητορική εορτή της Κοιμήσεως της Θεομάνας μας, πεπληρωμένοι με τα θυμιάματα, τις παρακλήσεις, τις αγρυπνίες, τις γονυκλισίες, τα εγκώμια και τις ευχές ενός αγιασμένου δεκαπενθημέρου κύκλου, ο οποίος εν μέσω μιάς καθολικής εξάρσεως της θερινής ακολασίας, της ραστώνης και της κοσμικής κατρακύλας σε παραλίες, ξενοδοχεία, αμμουδιές και λοιπά λαμπερά σημεία αμαρτίας, προβάλλει ως πενθοχαρμόσυνη πανήγυρη πνευματικής επαναστάσεως. Εκεί όπου ο διάβολος εργάζεται διπλοβάρδιες, γιατί, όπως μάς προειδοποιούν οι Άγιοι, εκείνος δεν πηγαίνει διακοπές όπως τα ανθρώπινα θύματα του, ο Θεός φιλοτεχνεί το δικό του πνευματικό οχυρό μυστηρίων και ακολουθιών στο κέντρο του καλοκαιριού, για να προστατεύσει τα ευσεβή τέκνα του, τους συνειδητούς ορθοδόξους που απέχουν από τα μικροαστικά ξεφαντώματα σε θάλασσες και ακτές, εξομολογούνται σε πετραχήλι και εντείνουν την προσευχή, τα προσκυνήματα και τον εκκλησιασμό, για να θωρακιστούν απέναντι στους πειρασμούς που φυτρώνει ο πονηρός σ’ αυτές τις σκανδαλώδεις διανυόμενες εβδομάδες των ανέσεων και της λυπηράς επιδείξεως -μέσω instagram και stories– ευδαιμονίας, πλούτου, σαρκός και κοσμικών απολαύσεων.  

​ «Ὅταν ἡ πανάνωμος Μαρία συνέλαβεν, ἡσύλληψις ἐστάθη ἄσπορος καὶ ὅταν ἐγέννησεν, ἡκύησις ἐστάθη ἀδιάφθορος καὶ ὅταν ἀπέθανεν, ἡ νέκρωσις ἐστάθη ἀθάνατος.». Με αυτήν την υπέροχη λογοτεχνική σύλληψη είχε αποδώσει ο λόγιος ιεροκήρυξ π. Ηλίας Μηνιάτης την μετάσταση της αειπαρθένου Μαρίας, η οποία είναι για εμάς τους αγωνιζομένους νέους της Ε.Ο.Ν. η Φοβερά μας Προστασία, η Αγία μας Σκέπη και η Απροσμάχητη Μεσίτρια προς τον ουράνιο Πατέρα μας. Χάριν στις σωστικές πρεσβείες Της ένα αόρατο αδιάβλητο δίχτυ, ένα αφανές αδιαπέραστο πέπλο και ένα αδιάτρητο τείχος άνωθεν του ευλογημένου Συλλόγου μας επιτρέπει σε κάθε ΕΟΝίτη και κάθε ΕΟΝίτισσα να αντέχει στα εμπόδια, να υπερφαλαγγίζει τις δοκιμασίες και να χαίρεται -ναι, να χαίρεται!- με τις συκοφαντίες, τους αποκλεισμούς και τις επιθέσεις από ένα λυσσώδες διεθνιστικό και αθεϊστικό κατεστημένο, το οποίο συνεργάζεται ύπουλα με τα ημερομηνία λήξεως γηρασμένα ψευτοπατριωτικά κόμματα τόσο των ταλαίπωρων αποτυχημένων νεοπαγανιστών όσο και των νερόβραστων και χλιαρών μιάς ευνουχισμένης «ρωμιοσύνης», οι οποίοι μετρούν μέρες οι καημένοι έως τον πλήρη εκλογικό, πολιτικό και μάλλον βιολογικό αφανισμό τους. Η Μεγαλόχαρη της οποίας την ολοζώντανη προστατευτική παρουσία βιώνουμε καθημερινά στο ανιδιοτελές Κίνημα μας τόσο μέσα από τις δραστηριότητές μας όσο και μέσα από τις ευχές εκατοντάδων μοναχών και ιερέων που γράφουν χιλιόμετρα με το κομποσκοίνι τους για τη μοναδική καθαρή νεολαία που μάχεται έξω από τους θεσμούς της σιωνιστικής δημ(ι)οκρατίας πλήν όμως μέσα στην κοινωνία, τις κοινότητες αντιστάσεως, τους δρόμους και τις πλατείες, συγκινείται, δακρύζει και παρέχει άπλετες ευεργεσίες, όταν αντικρίζει αμόλυντες, άσπιλες και ενάρετες ψυχές χωρίς συμφέρον, χωρίς κρυφά σχέδια, χωρίς μυστικές συναλλαγές, οι οποίες αγαπούν τον αγώνα, γιατί έχουν λάβει σοβαρά υπ’ όψιν το ζήτημα της σωτηρίας τόσο της δικής τους όσο και του Έθνους αγίων, ηρώων και μαρτύρων στο οποίο ανήκουν. Εκείνη αφυπνίζει τη νέα γενεά από τον λήθαργο της νέας εποχής. Εκείνη μεταστρέφει τους νέους στην ωραιότητα του κοινωνικού και πνευματικού αγώνος. Εκείνη φανερώνει με ένα ανεπανάληπτο τρόπο σε κάθε νέο ξεχωριστά ότι το πραγματικό νόημα της ζωής είναι ο ίδιος ο Αγώνας. Εκείνη τούς κάνειμάλιστα να ερωτεύονται τη λέξη «Αγώνας», μέσα από τη θυσία, τα κόστη και τις απώλειες. Εκείνη εν άλλοις λόγοις τούς αποστέλλει μαζικά στους προμαχώνες για τον Χριστό και την Ελλάδα. Εκείνη, όμως, και στη συνέχεια αναλαμβάνει και υψώνει ασπίδα, δίνει κουράγιο, κωφεύει τα ώτα των προκλήσεων και σφραγίζει τα όμματα των πειρασμών σε κάθε νέο που ελεύθερα συνεχίζει απτόητος τη διακονία του μέσα από τον σύλλογό μας. Εκείνη σε τελική ανάλυση διατηρεί ακμαίο, ρωμαλέο και ζωηρό τον σύλλογό μας επί επτά αδιάλειπτα έτη, όταν όλοι γύρω μας αποστατούν, απογοητεύονται, καιροσκοπούν και εξαφανίζονται. Εκείνη διαπλάθει με τις άμεμπτες και πανάμωμες χείρες Της που εβάσταζαν το Θείο Βρέφος ή άλλως το εσφαγμένο Αρνίον της σωτηρίας μας, τον ευωδιαστό ανθό του Γένους μας, την αχνιστή μαγιά της επαναστάσεως του ’21, την εφάμιλλη διαδοχή των πνευματικών παιδιών του Παπασταύρου Παπαγαθαγγέλου της ΕΟΚΑ.

​Παραστάτης, αρωγός και ακοίμητος φρουρός, λοιπόν, κάθε νέου που επιλέγει να κινηθεί αντίθετα στην τάση του για συμβιβασμό και καλοπέραση,που αποφασίζει να ματώσει στις επάλξεις των ιδεών για την Πίστη και την Πατρίδα και που αντιλαμβάνεται ότι δεν συγκρίνεται με τίποτε στον κόσμο το να ζήσει την αναστάσιμη χαρά της νίκης που του προφέρει ο Πανάγαθος Θεός μέσα από την Ε.Ο.Ν. είναι ο γλυκασμός των Αγγέλων, ο χρυσοπλοκώτατος πύργος, ο ηλιοστάλακτος θρόνος, η καθέδρα του Βασιλέως, το ακατανόητον θαύμα, κατά τους ψαλμούς, η ίδια η πάντιμος και πανάχραντος Παναγία μας. Μ’ αυτήν  αντιπαρατίθενται όσοι πολεμούν τα άφθαρτα πρόσωπα της νεολαίας μας. Μ’ αυτήν αντιδικούν όσοι σκευωρούν σε βάρος των αγνών αγωνιστών της νέας Ε.Ο.Ν. Μ’ αυτήν θα λογαριαστούν όσοι εμμένουν στις εμπάθειές τους. Οι πλάτες οι δικές μας είναι οι πλάτες της Υπερμάχου Στρατηγού.